مونوپمپ

مونوپمپ

مونو پمپ منو پمپ منوپمپ مونو پمپ آرمان

مونو پمپ – مونو پمپ – منو پمپ – منو پمپ

در یک تقسیم بندی کلی می توان انواع منو پمپ های رایج در صنعت را به دو گروه اصلی منو پمپ های گریز از مرکز (Centrifugal Pumps) و منو پمپ های با جابجائی مثبت (Positive Displacement Pumps) تقسیم بندی نمود. مکانیزم ارسال سیالات در نوع اول بر اساس ایجاد نیروی گریز از مرکز در اثر چرخیدن یک پره می باشد در حالیکه در نوع دوم طراحی منو پمپ بگونه ای است که یک مقدار مشخصی از سیال (مانند یک لقمه) با فشار مکانیکی در مسیر ارسال قرار می گیرد. بدیهی است که برای منو پمپ های نوع اول می بایست سیال از روانی بالائی برخوردار باشد (سیالیت بالا و یا ویسکوزیته یا گرانروی پائین) در حالیکه پمپ های نوع دوم می توانند انواع سیالات اعم روان و یا ویسکوز (غلیظ و دارای ویسکوزیته بالا) را پمپاژ نمایند.

منو پمپ (Mono Pump) یکی از مهمترین انواع پمپ های رایج در صنایع با مکانیزم جابجائی مثبت می باشد. همانطور که گفته شد مهمترین شاخصه این پمپ ها اینست که شبیه به پمپ های پیستونی امکان پمپاژ مواد غلیظ را دارا می باشند و لذا تحت عنوان پمپ های غلیظ کش نیز شناخته می شوند. این عمل با کمترین اعمال تنش برشی به سیال صورت می گیرد که باعث خواهد شد تا کمترین آسیب به ساختار داخلی و مولکولی سیال پمپ شونده وارد شود. اسامی دیگری شامل پمپ مارپیچی خارج از مرکز (Eccentric Screw Pump) و یا پمپ با حفره پیش رونده (Progressing Cavity Pump) و گاهاً بصورت اختصار پمپ حفره ای (Cavity Pump) برای این نوع پمپ بکار می رود.
منو پمپ در حدود سال ۱۹۳۰ میلادی (نزدیک به ۹۰ سال پیش) بوسیله رنه موینو (Rene Moineau) فرانسوی اختراع شد. بزرگترین نوآوری در این نوع پمپ این بود که در یک حرکت چرخشی (و نه رفت و برگشتی) مکانیزمی شبیه به پمپ پیستونی ایجاد شده است. یک محور چرخنده بصورت مارپیچ فلزی (عمدتاً از جنس فولادهای آلیاژی بویژه استیل) که به آن روتور گفته می شود در داخل یک مارپیچ لاستیکی تحت عنوان استاتور می چرخد و بصورت لقمه های مجزا سیال را مکیده و از طرف دیگر با فشار بالا ارسال می کند. نکته اصلی در این مکانیزم اینست که اولاً بخش لاستیکی (استاتور) بصورت دو راه هست و ثانیاً گام آن دو برابر گام مارپیچ فلزی (روتور) می باشد تا فضاهای مجزا و منفردی با خطوط آب بند شکل گیرد و بتواند با گشتاور حاصل از گردش روتور باعث ارسال سیال در طول آن گردد. در واقع روتور داخل استاتور می چرخد و این چرخش حفره های تشکیل می دهد که از سمت مکش به سمت رانش پمپ انتقال می یابند و بدین ترتیب مایع پمپ شونده منتقل می شود. نبود نشت بین مارپیچ های روتور و استاتور باعث می شود که سیال بطور ثابت و با دبی متناسب با سرعت دورانی پمپ جریان یابد. روتور حرکتی ترکیبی دارد یعنی هم باید بچرخد و هم باید در هر دور زدن موقعیت خود را بین دو راه استاتور جابجا کند. البته تجسم نحوه عملکرد منو پمپ خیلی ساده نیست و برای روشن تر شدن آن می توان از تصاویر و انیمیشن های متعدد بهره گرفت. شکل زیر مکانیزم عملکرد روتور و استاتور در ارسال مواد توسط منو پمپ را بصورت شماتیک نشان می دهد.

روتور و استاتور بخش اصلی یک منو پمپ هست و بقیه اجزای پمپ صرفاً جهت تأمین گشتاور و همچنین فضای ورودی و خروجی مواد و یاتاقان بندی می باشند. البته گونه دیگری از منو پمپ نیز وجود دارد که روتور از یک مارپیچ دو راهه و استاتور بصورت سه راهه انتخاب شده است که بصورت محدودی در صنایع مورد استفاده قرار می گیرد. در بخش ورودی مواد ممکن است از یک لوله و فلانج استفاده شود تا امکان اتصال به تانک و یا مخزن فرآهم آید. این تیپ از منو پمپ را منو پمپ مواد غلیظ می نامیم. چنانچه مدخل ورودی بصورت یک حوضچه طراحی گردد از اصطلاح منو پمپ مواد جامد استفاده می گردد. از منو پمپ مواد غلیظ برای ارسال سیالات (اعم از ویسکوز و یا غیر ویسکوز مانند آب، روغن، شیر، خامه، ماست، عسل، مربا و …) و از منو پمپ مواد جامد برای ارسال مواد غیر سیال (مانند گوجه، سیب زمینی و …) استفاده می شود. البته خروجی مواد در منو پمپ مواد جامد بصورت له شده و یا ریز شده خواهد بود که معمولاً در فرآیند نامطلوب نیست. شکل زیر دو نمونه از این محصولات را نشان می دهد. تنوع محصولات بر اساس مشخصات روتور شامل طول، قطر، گام و عمق لنگ تعیین می شود.

Scroll Up